سایت تابع قوانین جاری کشور می باشد و در صورت درخواست مطلبی حذف خواهد شد سایت تابع قوانین جاری کشور می باشد و در صورت درخواست مطلبی حذف خواهد شد
مجله سینمایینقد و بررسی فیلم

نقد و بررسی فیلم The Sun Is Also a Star

عاشقانه‌ای نوجوانانه با قابلیت تسخیر قلب‌ها

 

از ناتاشا کینگستون (با بازی یارا شهیدی (Yara Shahidi)) بپرسید چه کسی را ستایش می‌کند، و او قطعا پاسخ می‌دهد کارل سیگن ستاره‌شناس که حضورش در فیلم عاشقانه‌ی The Sun Is Also a Star «خورشید هم یک ستاره است» ساخته‌ی رای روسو یانگ (Ry Russo-Young) مثل فرشته‌ی عشق احساس می‌شود. ناتاشا هم مثل سیگن منطقی است و فقط به روش‌های علمی اعتماد دارد. او معتقد است عشق یک چیز غیرواقعی و مسخره است، تا اینکه با دنیل بی (با بازی چارلز ملتون (Charles Melton)) پسر دبیرستانی خیال‌پرداز آشنا می‌شود، آن هم وقتی نوشته‌ی روی لباس ناتاشا توجه دنیل را جلب می‌کند.

افسوس که اداره‌ی مهاجرت قرار است فردا ناتاشا که یک جامائیکایی بدون مدرک است را از کشور اخراج کند. بین قرار ملاقات‌ها با وکیل مهاجرتش (با بازی جان لگویزامو (John Leguizamo))، ناتاشا و دنیل یک روز مهلت دارند تا حین گشت و گذار در شهر، درباره‌ی سرنوشت خودشان بحث کنند.

آیا داستان متقاعد کننده است؟ نه کاملا. موضع‌گیری قطبی این دو درباره‌ی عشق در مقابل منطق، نشانگر برخورد شخصیتی این دو نفر است. با این حال، جادوی سه‌گانه‌ی Before «قبل از» ساخته‌ی ریچارد لینکلیتر (Richard Linklater) خیلی خوب در این فیلم که مشابه آن سه‌گانه برای نسل جدید است احساس می‌شود. روسو یانگ مخاطب را به همذات پنداری با شخصیت‌های اصلی فیلمش وادار می‌کند، دو بازیگر تلویزیونی خوب که حالا نقش‌های اصلی را در یک فیلم سینمایی برعهده دارند. (شهیدی در سریال Grown-ish و ملتون در سریال Riverdale «ریوردیل») دوربین این زوج را با کلوزاپ‌ها جذاب‌تر به نمایش می‌گذارد و گاهی در مکالمات آن‌ها وقفه می‌اندازد تا نماهای جذابی از شهیدی را به نمایش بگذارد.

شهیدی هوشیار و مستعد نقش خودش را خیلی عالی بازی می‌کند و هرگز اجازه نمی‌دهد ناتاشا شخصیتی تکراری و یکنواخت شود. ملتون که متمایل به از خود راضی بودن است، با روشی که مختص تبلیغات خودروهای تجاری است به ما معرفی می‌شود. او با شوخی کردن با ظاهر جذابش مشکلی ندارد و هنگام زمزمه کردن ترانه‌ی Crimson and Clover برای شوخی دکمه‌های پیراهنش را باز می‌کند. حین اینکه او در حال خواندن است،‌ روسو یانگ وارد فانتزی آینده‌ی ناتاشا و دنیل از ازدواج تا بچه‌دار شدن می‌شود، که آنقدر آرمان‌گرایانه و احمقانه است که فقط دو بچه‌ی در ناز و نعمت بزرگ شده چنین چیزی را برای خود متصور می‌شوند.

وقتی The Sun Is Also a Star موفق می‌شود خودش را از مکالمات بین زوج اصلی رها کند، وارد نیویورک می‌شود، جایی که فیلمبردار فیلم وسط ترمینال گرند سنترال دور خودش می‌چرخد و تدوینگر فیلم نماهایی از محله‌های مختلف مثل هارلم و محله‌ی چینی‌ها و دهکده‌ی گرینویچ تا کوئینز را به نمایش می‌گذارد، که ناتاشا می‌ترسد آخرین باری باشد که در حال تماشای آن‌هاست. به نظر می‌آید اگر دوربین تصمیم می‌گرفت شخصیت‌های فرعی را دنبال کند آن‌ها هم می‌توانستند داستان عاشقانه‌ی مخصوص خودشان را داشته باشند.

فیلمنامه‌ی تریسی الیور (Tracy Oliver) به شرایط سیاسی کنونی آمریکا اشاره دارد و این زوج هم مکالمات آشکاری درباره‌ی نژاد دارند. با این وجود و با اینکه این فیلم اشاراتی به فرهنگ کره و جامائیکا دارد، اما The Sun Is Also a Star فقط تا حدی به این مسائل اشاره می‌کند که برای زوج داستان اهمیت داشته باشد. برای آن‌ها قومیت یک متغیر است – چیزی که آن‌ها را به عنوان یک شخص شکل داده، اما در رابطه‌ی بین آن‌ها هیچ تاثیری ندارد. همچنین سکانس جالبی در فیلم وجود دارد که دنیل با مرور تاریخ، نشان می‌دهد چطور بیشتر آرایشگاه‌های زنانه‌ی آمریکا دست خانواده‌های کره‌ای هستند.

ناتاشا از این نگران است که دنیل می‌خواهد هنرمندی بی‌پول باشد. واقعا چه دلیلی برای ورشکسته بودن وجود دارد؟ مخصوصا وقتی خانواده‌ی او که خودشان مهاجر بوده‌اند، شرایط را برای دکتر شدن او فراهم کرده‌اند. در یک فلش‌بک، لحظه‌ی مهمی را می‌بینیم که در آن دنیل یکساله یک گوشی پزشکی را به دست می‌گیرد. اما روسو یانگ همچنین به افتخار پدرش به او اشاره می‌کند که می‌فهمد دنیل قرار نیست تا آخر عمرش موی مردم را رنگ کند. این خوشحالی از تبدیل والدین دنیل به شخصیت‌های بد فیلم جلوگیری می‌کند. چارلی برادر بزرگتر و علاف دنیل آدمی بی‌رحم است. اما فیلمنامه با او هم همذات پنداری می‌کند، آن هم وقتی می‌بینیم مادر آن‌ها برای دنیل یک صبحانه‌ی مفصل آماده کرده، اما چارلی بیچاره در حال خوردن چیپس ذرت است.

The Sun Is Also a Star به دلیل انتخاب خوش‌بینی به جای خشم کمی ساده‌لوحانه به نظر می‌آید. فیلم معتقد است همه می‌توانند با یکدیگر کنار بیایند، تا وقتی که مردم به عنوان مردم دیده می‌شوند، و نه به عنوان پرونده‌هایی در کشوی میز یک کارمند اداره‌ی مهاجرت. با این حال روسو یانگ که دوران حرفه‌ای خودش را به عنوان کارگردان و بازیگری دیالوگ‌محور در کنار گرتا گرویگ (Greta Gerwig) آغاز کرده، احساس کرده حالا زمان خوبی برای این است که از تمام مردم بخواهد به عشق معتقد باشند. البته که روش علمی سیگان کل عالم را تسخیر کرده است. اما اینجا در زمین، فیلم مخاطب‌پسند The Sun Is Also a Star ما را متقاعد می‌کند حداقل یک روز را فقط به ابراز عشق بپردازیم.

 

جهت عضویت در کانال تلگرام نسیم ورد کلیک کنید

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن